Ενδομητρίωση

Η ύπουλη πάθηση

Η γυναικολογική πάθηση με το όνομα ενδομητρίωση προκαλεί τρόμο στις γυναίκες, καθώς έχει συνδεθεί με προβλήματα υπογονιμότητας και έντονου πόνου. Υπολογίζεται ότι 1 στις 10 γυναίκες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, έχουν ενδομητρίωση.
Η ενδομητρίωση έχει πάρει το όνομά της από το ενδομήτριο, δηλαδή τον βλεννογόνο που επενδύει την εσωτερική κοιλότητα της μήτρας. Όταν λέμε ότι μια γυναίκα έχει ενδομητρίωση, τότε επί της ουσίας έχει εμφανίσει έναν ιστό που μοιάζει με τον βλεννογόνο του ενδομητρίου αλλά σε περιοχές εκτός της μήτρας όπως: στις ωοθήκες, στην εξωτερική επιφάνεια της μήτρας, στο έντερο, την κύστη, στο περιτόνιο κ.λπ.
Αυτό που συμβαίνει στην ενδομητρίωση είναι ότι περιοχές εκτός του ενδομητρίου αρχίζουν να συμπεριφέρονται όπως ο βλεννογόνος στην εσωτερική κοιλότητα της μήτρας.

Τα συμπτώματα
Η εμφάνιστη αυτού του ιστού προκαλεί ενοχλητικά συμπτώματα με τον πόνο να είναι το κυρίαρχο, συνήθως στην περιοχή της κοιλιάς. Άλλα είναι:

    Συμπτώματα από το γαστρεντερικό
    Δυσμηνόρροια
    Βαριά εμμηνορρυσία
    Υπογονιμότητα

Η πάθηση εκδηλώνεται συνήθως με την αρχή της περιόδου της γυναίκας και μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη για αρκετά χρόνια, παρά το γεγονός ότι οι μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν να εμφανιστούν συμπτώματα έως και 5 χρόνια πριν από τη διάγνωση της πάθησης. Οι γιατροί υποψιάζονται την εμφάνιση ενδομητρίωσης εάν η γυναίκα έχει δυσμηνόρροια και κληρονομικότητα.

Η θεραπεία
Η θεραπεία της ενδομητρίωσης στοχεύει στον περιορισμό των συμπτωμάτων και όχι στην πρωταρχική αιτία εμφάνισής της, η οποία στην πλειονότητα των περιπτώσεων παραμένει άγνωστη. Ο γιατρός συνήθως χορηγεί:

    Παυσίπονα
    Ορμονική θεραπεία
    Αντισυλληπτικά

Λύση αποτελεί το χειρουργείο όταν η ασθενής βιώνει έντονους πόνους, έχει ενδομητριωσικές κύστεις στις ωοθήκες ή έχει προβλήματα γονιμότητας. Το χειρουργείο γίνεται λαπαροσκοπικά. Ο χειρουργός αφαιρεί τις ενδομητριωσικές κύστεις ή αφαιρεί τον ενδομητριωσικό ιστό με λέιζερ. Εάν το πρόβλημα είναι εκτεταμένο μπορεί να απαιτηθεί η διενέργεια ανοιχτού χειρουργείου. Ωστόσο, σήμερα είναι σπανιότερες αυτές οι περιπτώσεις.

Ινομυώματα

Πρέπει να αφαιρούνται;

Οι επιστήμονες τα θεωρούν αθώα, ωστόσο η εμφάνισή τους κάποιες φορές συνοδεύεται από ενοχλητικά συμπτώματα για τις γυναίκες. Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που εμφανίζονται στη μήτρα και έχουν μέγεθος από μερικά χιλιοστά έως και κάποια εκατοστά. Η αιτία εμφάνισής τους είναι άγνωστη, ωστόσο φαίνεται ότι υπάρχει κάποια σχέση με τις γυναικείες ορμόνες, τα οιστρογόνα. Γι’ αυτό το λόγο και κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, όπου παύει η παραγωγή οιστρογόνων, τα ινομυώματα συρρικνώνονται ή και εξαφανίζονται. Συνηθέστερα εμφανίζεται σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ή της περιεμμηνοπαυσιακής τους ηλικίας.

Τα συμπτώματα
Η εμφάνιση ινομυωμάτων συνοδεύεται από ορισμένα ενοχλητικά συμπτώματα για τις γυναίκες, η ένταση των οποίων εξαρτάται από το μέγεθος και τον αριθμό των ινομυωμάτων. Τα σημαντικότερα συμπτώματα είναι:

    Πόνος & αίσθηση βάρους
    Μεγαλύτερη από το φυσιολογικό απώλεια αίματος κατά την περίοδο ή και στο ενδιάμεσο αυτής.
    Δυσμηνόρροια (πόνος κατά την περίοδο της εμμήνου ρύσεως)
    Συχνουρία, ουρολοιμώξεις ή και δυσκολία στην ούρηση.
    Γαστρεντερικές διαταραχές (δυσκοιλιότητα)
    Προβλήματα γονιμότητας

Εμπόδιο στην τεκνοποίηση
Οι μελέτες έχουν δείξει ότι η παρουσία ινομυωμάτων ανάλογα με τη θέση τους δημιουργούν εμπόδιο στη φυσιολογική σύλληψη αλλά και ότι δυσκολεύουν την εμφύτευση των εμβρύων στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Φαίνεται ότι αν τα ινομυώματα εμφανιστούν στο ενδομήτριο αυξάνεται ο κίνδυνος αυτόματης αποβολής στο πρώτο τρίμηνο της κύησης. Επίσης μπορεί να αποφράξουν τις σάλπιγγες ή και να επηρεάσουν τη λειτουργεία των ωοθηκών.

Η θεραπεία
Το μέγεθος των ινομυωμάτων, ο αριθμός τους και η ηλικία της γυναίκας, καθορίζουν και τη θεραπεία που θα επιλέγει ο εξειδικευμένος γιατρός για την αντιμετώπισή τους. Μετά τη γυναικολογική εξέταση και το υπερηχογράφημα του γεννητικού συστήματος ο γιατρός μπορεί να επιλεξει να μην αφαιρέσει τα ινομυώματα αν αυτά δεν δίνουν συμπτώματα ή δεν επηρεάζουν τη γονιμότητα της γυναίκας. Η αναγκαιότητα αφαίρεσης ή μη των ινομυωμάτων αποτελεί πόλο αντιπαράθεσης μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας. Σε κάθε περίπτωση τα ινομυώματα πρέπει να αφαιρούνται όταν προκαλούν λειτουργικά προβλήματα στις γυναίκες ή ευθύνονται για αιμορραγίες. Ωστόσο, οι γυναίκες που έχουν ινομυώματα αλλά δεν επηρεάζουν την υγεία τους ενδεχομένως να μη χρειάζεται να χειρουργηθούν. Η χειρουργική αφαίρεση γίνεται είτε λαπαροσκοπικά είτε με τη μέθοδο της κλασσικής χειρουργικής.

Θηλασμός

10 αλήθειες για τον θηλασμό

1.
Η σύνθεση του μητρικού γάλακτος αλλάζει ανάλογα με την ώρα της ημέρας, το χρονικό διάστημα μεταξύ κάθε γεύματος ακόμα και κατά τη διάρκεια του γεύματος. Στο τέλος κάθε γεύματος τα παιδιά παίρνουν περισσότερες πρωτεΐνες και λιπαρά απ’ ότι στην αρχή.

2.
Οι μητέρες καλό είναι να θηλάζουν τουλάχιστον τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του μωρού τους, σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει τον θηλασμό για ολόκληρο το πρώτο έτος του παιδιού.

3.
Το μητρικό γάλα περιέχει πρωτεΐνες που είναι λιγότερο αλλεργιογόνες σε σχέση με αυτές από το γάλα της αγελάδας. Τα λιπαρά του είναι εύκολα στην πέψη. Το ασβέστιο απορροφάται καλύτερα από το έντερο του μωρού. Το νερό του μητρικού γάλακτος καλύπτει πλήρως της ανάγκες του νεογνού.

4.
Με τον θηλασμό αναπτύσσεται το ανοσοποιητικό σύστημα του μωρού. Το πρωτόγαλα περιέχει αντισώματα, λευκά αιμοσφαίρια και άλλες ουσίες με αντιβακτηριδιακές, αντιικές και αντιμυκητιακές ιδιότητες.

5.
Το μωρό που θηλάζει μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης γαστρεντερικών διαταραχών, όπως δυσκοιλιότητα. Η μητέρα όμως θα πρέπει να μην καταναλώνει light προϊόντα, διότι περιέχουν συνθετικά σάκχαρα και ένζυμα που προκαλούν κολικούς στο νεογέννητο μωρό.

6.
Με τον θηλασμό καθυστερείται η έναρξη της έμμηνου ρύσεως της γυναίκας με αποτέλεσμα να αυξάνεται το απόθεμά της σε σίδηρο. Επίσης αναστέλλεται η ωορρηξία μειώνοντας της πιθανότητες μιας νέας εγκυμοσύνης.

7.
Με τον θηλασμό η μητέρα μπορεί πολύ εύκολα να χάσει το περιττό βάρος που πήρε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης διότι κινητοποιείται το λίπος του σώματος για την παραγωγή του γάλακτος.

8.
Για καλύτερη ροή γάλακτος, πριν το θηλασμό εφαρμοστε ζεστά επιθέματα. Μετά το θηλασμό κάνετε το αντίθετο, δηλαδή εφαρμόστε κρύα επιθέματα ώστε να μειωθεί η διόγκωση του στήθους.

9.
Αν αισθάνεστε πόνο κατά τη διάρκεια του θηλασμού μην ανησυχείτε. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι συσπάται η μήτρα σας, επανερχόμενη στο φυσιολογικό της μέγεθος.

10.
Στείλτε μας τη δική σας συμβουλή…

Μουσικοθεραπεία

Αφήστε το στρες στον Μπετόβεν

Είστε από εκείνες που το ρίχνουν στο φαγητό κάθε φορά που κάτι σας αγχώνει; Οι επιστήμονες σας συστήνουν να κλείσετε το ψυγείο και να ανοίξετε το ραδιόφωνο διότι ειδικά κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης, η μουσική μειώνει τα επίπεδα του άγχους, του στρες και της κατάθλιψης.

Μία μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση “Journal of Clinical Nursing” έδειξε ότι οι γυναίκες που άκουγαν μουσική 30 λεπτά την ημέρα για διάστημα δύο εβδομάδων μείωσαν σημαντικά το επίπεδο άγχους που βίωναν συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν άκουγαν μουσική.
Οι συμμετέχουσες στην έρευνα διένυαν το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τους και δεν είχαν καμία επιπλοκή. Στις μισές δόθηκαν ψηφιακοί δίσκοι (CD) και τους ζητήθηκε να ακούν μουσική για περίπου μισή ώρα κάθε μέρα. Μάλιστα είχαν την επιλογή να ακούσουν κλασική μουσική, ήχους της φύσης ή και παιδικά τραγούδια. Οι υπόλοιπες συμμετέχουσες δεν θα άκουγαν μουσική ώστε στο τέλος της μελέτης οι επιστήμονες να είναι σε θέση να συγκρίνουν τις διαφορές στις δύο ομάδες γυναικών.
“Η εγκυμοσύνη είναι μια πολύ στρεσσογόνος περίοδος για πολλές μέλλουσες μητέρες, οι οποίες υποφέρουν από άγχος και κατάθλιψη εξαιτίας του μεγάλου χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί μέχρι και τον τοκετό. Για την ακρίβεια, το άγχος και η κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι παρόμοια προβλήματα με την επιλόχειο κατάθλιψη” τονίζει στο επιστημονικό άρθρο η επικεφαλής της μελέτης Chung- Hey Chen ενώ συνεχίζει λέγοντας: “Κάθε παρέμβαση που μειώνει αυτά τα προβλήματα είναι καλοδεχούμενη. Η μελέτη μας δείχνει ότι ακούγοντας κατάλληλη μουσική εξοπλιζόμαστε με ένα πολύ απλό και χωρίς κόστος μέσο μείωσης του στρες, του άγχους και της κατάθλιψης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης”.

Επιτρέπεται & απαγορεύεται στην εγκυμοσύνη

Επιτρέπονται:

  •   Μεσογειακή διατροφή-Υγιεινή διατροφή
  •   Κατανάλωση άφθονου νερού
  •   Προτίμηση άνετων ρούχων και παπουτσιών
  •   Ήπιο περπάτημα και ξεκούραση κατά την διάρκεια της ημέρας
  •   Συχνό πλύσιμο χεριών
  •   Χρήση αντηλιακού με φυσικά φίλτρα
  •   Προτίμηση κατανάλωσης μικρών ψαριών (σαρδέλα, γαύρος)
  •   Κατανάλωση καλά ψημένου κρέατος
  •   Καλό πλύσιμο λαχανικών-φρούτων
  •   Έλεγχος σωματικού βάρους μια φορά την εβδομάδα.

Απαγορεύονται:

  •  Αποφυγή λήψης οποιουδήποτε φαρμάκου
  •  Αποφυγή κατανάλωσης μεγάλων ψαριών
  •  Αποφυγή κατανάλωσης μη παστεριωμένων προϊόντων   (μαλακών τυριών)
  •  Αποφυγή τηγανητών, γλυκών τροφών (συμπ. μπάρες δημητριακών με ζάχαρη)
  •  Αποφυγή κατανάλωσης φρούτων ως βραδινό γεύμα (έως   18,00 μμ)
  •  Αποφυγή αλκοόλ-καπνίσματος
  •  Αποφυγή χρήσης προϊόντων ομορφιάς με ρετινόλη ή βιταμίνη   Α και   parabens
  • Αποφυγή ηλιοθεραπείας
  •  Αποφυγή αποτρίχωσης με Laser , βαφής μαλλιών, τεχνητών νυχιών
  •  Αποφυγή χρήσης σάουνας και μπάνιου με πολύ ζεστό νερό
  •  Αποφυγή χρήσης ηλεκτρικής κουβέρτας
  •  Αποφυγή πολύωρης ορθοστασίας και έντονης σωματικής άσκησης
  •  Αποφυγή ηλιοθεραπείας
  •  Don’t eat for two!!!

Ο πολύτιμος ρόλος της μαίας

Ο πολύτιμος ρόλος της μαίας στην εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τη λοχεία

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η γυναίκα βιώνει μοναδικά συναισθήματα χαράς και αγάπης για το παιδί που θα φέρει στον κόσμο αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται άγχος και αγωνία για τον τοκετό και τις πρώτες μέρες που θα μείνει μόνη με το νεογνό. Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο για τη ζωή της, η μαία είναι εκείνη που θα τη βοηθήσει να μυηθεί στη μητρότητα και θα απαντήσει με εγκυρότητα στις απορίες της.

Η μαία είναι μία επιστήμονας η οποία θα προετοιμάσει τη γυναίκα για την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και την περίοδο λοχείας. Θα είναι δίπλα της όποτε τη χρειαστεί δίνοντάς της συμβουλές για τη διατροφή, την καθημερινή υγιεινή και την αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος κατά τη διάρκεια της κύησης. Θα ενισχύσει ψυχολογικά το νέο ζευγάρι και θα το προετοιμάσει για τις ευχάριστες αλλαγές που θα συντελεστούν στη ζωή τους με τη γέννηση του παιδιού.

Όταν πλησιάζει ο τοκετός, το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη γυναίκα είναι ο φόβος για τη διαδικασία της γέννησης. Για να τον αντιμετωπίσει, η μέλλουσα μητέρα πρέπει να εκπαιδευτεί από τη μαία στο τι πρέπει να περιμένει κατά τον τοκετό, πώς να εστιάζει την προσοχή της μακριά από τον πόνο και πώς να χαλαρώνει με ασκήσεις αναπνοής, ώστε ο πόνος να είναι λιγότερος. Αυτό επιτυγχάνεται με ειδικά μαθήματα ανώδυνου τοκετού, μέσα από τα οποία η μέλλουσα μητέρα αποκτά μία ιδιαίτερη σχέση με τη μαία – σχέση που αποδεικνύεται πολύτιμη, ειδικά στην περίπτωση που η γυναίκα γεννήσει φυσιολογικά. Στο μαιευτήριο η μαία είναι δίπλα στη γυναίκα καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού ή της καισαρικής στηρίζοντάς τη συναισθηματικά και κατευθύνοντάς τη έως και το τελικό στάδιο της γέννησης του παιδιού.

Μετά τον τοκετό ο ρόλος της μαίας είναι πολύ σημαντικός στην εκπαίδευση της μητέρας και του πατέρα για τη φροντίδα του νεογνού. Επισκέπτεται καθημερινά τη γυναίκα στο μαιευτήριο προκειμένου να της διδάξει τον μητρικό θηλασμό και να επιλύσει τυχόν προβλήματα ή απορίες.
Αλλά και με την επιστροφή της μητέρας στο σπίτι, η μαία είναι παρούσα για να τη βοηθήσει στο θηλασμό, να την εκπαιδεύσει στο πως θα περιποιηθεί το στήθος της ώστε να αποφύγει την εμφάνιση μαστίτιδας, τον τραυματισμό της θηλής και τη χαλάρωση του μαστού. Επίσης, η μαία θα εκπαιδεύσει τους νέους γονείς για το πως θα κάνουν μπάνιο το νεογνό, πως θα το αλλάξουν, σε τι στάση θα το βάζουν για ύπνο κ.ο.κ.

Μετά το μαιευτήριο, η μαία θα επισκέπτεται τη νέα μητέρα όσο καιρό χρειαστεί προκειμένου να της μάθει να φροντίζει το νέο μέλος της οικογένειάς της.

Υγιής & ασφαλής εγκυμοσύνη

Γνώσεις & τεχνικές που την εξασφαλίζουν

Είναι δικαιολογημένοι οι φόβοι των γυναικών που με επισκέπτονται στο ιατρείο ή με καλούν στο κινητό γεμάτες άγχος και αγωνία για την πορεία της εγκυμοσύνης τους. Και εγώ κάθε φορά τις διαβεβαιώνω ότι όλα θα πάνε καλά διότι σήμερα εμείς οι επιστήμονες έχουμε στα χέρια μας εργαλεία που το διασφαλίζουν.

Η εγκυμοσύνη είναι μια φυσιολογική λειτουργία του ανθρώπινου σώματος των γυναικών, το οποίο μάλιστα είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να μπορεί να αντεπεξέλθει στο δύσκολο έργο της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Η σύγχρονη μαιευτική δεν έχει ως στόχο να ιατρικοποιήσει αυτή τη φυσική διαδικασία. Το ζητούμενο είναι να διασφαλίσουμε την καλή πορεία της εγκυμοσύνης χρησιμοποιώντας νέες μεθόδους και πρακτικές που πηγάζουν από την εξέλιξη της επιστήμης και την εμπειρία. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να περιορίσουμε σημαντικά τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού ή και άλλων επιπλοκών.

Πρόληψη των πρόωρων τοκετών
Ο πρόωρος τοκετός φοβίζει τόσο τις γυναίκες όσο και τους επιστήμονες. Σήμερα όμως υπάρχουν κάποιες εξετάσεις που μας βοηθούν να διαγνώσουμε έγκαιρα τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Η τεχνική που εφαρμόζουμε αφορά στη μέτρηση του μήκους του τραχήλου της μήτρας και γίνεται από εξειδικευμένο μηχάνημα ακριβείας. Τα αποτελέσματα αυτής της εξέτασης μας δείχνουν αν υπάρχει κίνδυνος εκδήλωσης πρόωρου τοκετού και εφαρμόζεται από τη 12η εβδομάδα και σε τακτικά χρονικά διαστήματα. Επίσης, σε γυναίκες που έχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού γίνεται στενή παρακολούθηση και με πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Η υγεία του μωρού
Με την εξέταση NST που εφαρμόζουμε, ελέγχουμε τους καρδιακούς παλμούς του εμβρύου και την κατάσταση της μήτρας της γυναίκας. Με αυτόν τον τρόπο παίρνουμε πολύ σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας του εμβρύου. Είναι μια σημαντική εξέταση που εφαρμόζουμε στις γυναίκες τον τελευταίο μήνα της κύησης.

Απαραίτητη η διάγνωση της θρομβοφιλίας
Η θρομβοφιλία είναι η αυξημένη τάση του αίματος να πήζει και να δημιουργεί θρόμβους που μπορούν να φράξουν ένα αιμοφόρο αγγείο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού μία θρόμβωση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο γι’ αυτό και θεωρώ απαραίτητο τον ενδελεχή έλεγχο ώστε οι γυναίκες που διατρέχουν κίνδυνο να λάβουν προφυλακτική αγωγή.

Προγεννητικός έλεγχος
Ο υπέρηχος παραμένει το πιο χρήσιμο εργαλείο στα χέρια εμάς των επιστημόνων για τον έλεγχο της πορείας της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, σήμερα έχουμε ακόμα πιο εξειδικευμένα εργαλεία που διασφαλίζουν την υγεία του εμβρύου.

Σύντομα και στην Ελλάδα
Ο μοριακός καρυότυπος (A-CGH) έχει αρχίσει να εφαρμόζεται διεθνώς και μετά από αμνιοπαρακέντηση. Με αυτή την τεχνική θα λαμβάνουμε περισσότερες πληροφορίες για τα χρωμοσώματα του μωρού και κατ’ επέκταση πιθανώς θα διαγιγνώσκονται περισσότερες και σπανιότερες ασθένειες. Πολύ σύντομα αυτή η εντυπωσιακή εξέταση θα διενεργείται και στην Ελλάδα.

Επισκληρίδιος αναλγησία

Διαλύστε τους μύθους

Οι μύθοι γύρω από τη χορήγηση επισκληρίδιου αναισθησίας κατά τον τοκετό, συντηρούνται εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας προσφέροντας τίποτα άλλο από πόνο στις μέλλουσες μητέρες.
Η επισκληρίδιος αναπτύχθηκε λίγο μετά το 1940 από δύο αμερικανούς χειρουργούς και έκτοτε χρησιμοποιείται ευρέως όχι μόνο σε τοκετούς αλλά και σε πλήθος άλλων χειρουργικών επεμβάσεων.

Η επισκληρίδιος δεν είναι αναισθησία αλλά αναλγησία, η οποία πήρε το όνομά της από την περιοχή στην οποία γίνεται. Τα φάρμακα που χορηγούνται στον επισκληρίδιο χώρο διακόπτουν τη μεταφορά του αισθήματος του πόνου στο νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα να μη γίνονται αντιληπτες οι ωδίνες του τοκετού. Με αυτόν τον τρόπο η έγκυος βιώνει λιγότερο στρες γεγονός που της επιτρέπει να απολαύσει τη διαδικασία του τοκετού. Βλέπει και αγκαλιάζει το παιδί αμέσως μετά τον τοκετό ή την καισαρική. Συνεργάζεται καλύτερα με τον μαιευτήρα και τη μαία οπότε υπάρχει μικρότερος κίνδυνος επιπλοκών ενώ και η κατάσταση της υγείας της μητέρας είναι συνολικά καλύτερη απ’ ότι όταν βιώνει τις ωδίνες του τοκετού.

Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που έχουν επικρατήσει είναι ότι η επισκληρίδιος επηρεάζει και το μωρό, κάτι που δεν ισχύει. Αντίθετα, στη γενική αναισθησία περνάει στην κυκλοφορία του εμβρύου μικρή ποσότητα φαρμάκου.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από την επισκληρίδιο αναλγησία είναι η υπόταση, οι έντονοι πονοκέφαλοι και η εμφάνιση ρίγους. Όμως, αυτά τα συμπτώματα είναι σπάνια και αντιμετωπίζονται εύκολα.

Καισαρική

Όσα πρέπει να γνωρίζετε

Η Καισαρική Τομή είναι μια χειρουργική πράξη που επιλέγεται όταν υπάρχει αδυναμία εξέλιξης του φυσιολογικού τοκετού για διάφορους λόγους ή όταν υπάρχουν ιατρικοί λόγοι που αποκλείουν τον φυσιολογικό τοκετό.

Πολλές γυναίκες τη φοβούνται θεωρώντας ότι μετά τον τοκετό με καισαρική θα βιώνουν ανυπόφορους πόνους οι οποίοι θα την καθιστούν ανήμπορη. Σήμερα, οι νέες τεχνικές που εφαρμόζουμε διασφαλίζουν ότι οι γυναίκες θα σηκωθούν από το κρεβάτι την ίδια κιόλας μέρα ενώ ο πόνος γίνεται μικρή ενόχληση. Την ίδια στιγμή, οι νέες μέθοδοι ραφής, εξαφανίζουν την καισαρική τομή μετά από λίγο καιρό.

Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι που επιβάλλουν την καισαρική είναι:

    Ιστορικό προηγούμενης καισαρικής τομής.
    Ύπαρξη πολύδυμης κύησης
    Μείωση των παλμών του εμβρύου (βραδυκαρδία)
    Το έμβρυο είναι πολύ μεγάλο ενώ η λεκάνη της μητέρας είναι πολύ στενή.(Δυσαναλογία)
    Ανωμαλία εμφύτευσης του πλακούντα
    Το έμβρυο δεν έχει πάρει την κατάλληλη θέση για τον τοκετό
    Η ισχιακή προβολή

Αν συντρέχει κάποιος από τους παραπάνω λόγους, η γυναίκα οδηγείται στο χειρουργείο όπου της χορηγείται επισκληρίδιος αναλγησία.

Καισαρική ελάχιστης επεμβατικότητας

Η τομή γίνεται χαμηλά, λίγο πάνω από την ηβική σύμφυση. Σε αυτό το σημείο η τομή επουλώνεται καλύτερα ενώ περιορίζεται και ο κίνδυνος μετεγχειρητικής κήλης. Με τις νέες χειρουργικές τεχνικές που εφαρμόζουμε, η καισαρική γίνεται με τη χρήση όσο το δυνατόν λιγότερων χειρουργικών εργαλείων. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται αποκατάσταση των ιστών με όσο το δυνατό “φυσικό” τρόπο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση των επιπλοκών και την εξάλειψη του πόνου μετά το χειρουργείο. Η γυναίκα με τις μεθόδους που εφαρμόζουμε, σηκώνεται από το κρεβάτι λίγες ώρες μετά την καισαρική και δεν αισθάνεται πόνο παρά μικρές ενοχλήσεις, σαν να έχει γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό.

Καισαρική Τομή και θηλασμός

Οι γυναίκες που γεννάνε με Καισαρική Τομή μπορούν να θηλάσουν το μωρό τους αμέσως μετά από τη γέννησή του όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον φυσιολογικό τοκετό.
Έτσι λοιπόν αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού, με τη βοήθεια της επισκληριδίου αναισθησίας που διατηρεί τη γυναίκα σε πολλή καλή κατάσταση, το τοποθετούμε στην αγκαλιά της μητέρας και δίνονται οι πρώτες συμβουλές μηρικού θηλασμού.
Με τον τρόπο αυτό προάγεται η σχέση μητέρας – νεογνού, ενισχύοντας το δέσιμό τους και εξασφαλίζοντας την απόλυτη ηρεμία του νεογνού.

Άλλωστε οι Γάλλοι λένε:
“il faut respecter les tissus, pour que les tissus te respectent aussi”
(να σέβεσαι τους ιστούς για να σε σέβονται και αυτοί).

Φυσιολογικός τοκετός με υγεία & ασφάλεια

Ο Φυσιολογικός τοκετός είναι μια απολύτως φυσιολογική εξέλιξη της εγκυμοσύνης, όπου στις μέρες μας δεν πρέπει να φοβίζει τις έγκυες λόγω των μέσων που διαθέτουμε, ώστε να είναι ασφαλής και όσο το δυνατόν πιο ανώδυνος.

Ο Επίκουρος Καθηγητής Θεοχάρης Παπαγεωργίου συνεργάζεται με το μαιευτήριο ΙΑΣΩ της Αθήνας λόγω του υπερσύγχρονου εξοπλισμού και του έμπειρου προσωπικού που διαθέτει στις υπηρεσίες τόσο της εγκύου όσο και του νεογέννητου μωρού σας.
Με την έναρξη των συμπτωμάτων του τοκετού σας ο γιατρός και η μαία με την οποία συνεργάζεται θα βρίσκονται δίπλα σας. Η μαία θα είναι μαζί σας όλη τη διάρκεια του τοκετού, γα να σας βοηθάει και να σας υποστηρίζει για την ομαλή και ανώδυνη εξέλιξή του, εφαρμόζοντας συγκεκριμένες τεχνικές χαλάρωσης και αναλγησίας.

Πως θα είναι ο τοκετός σας ασφαλής:

    Κάνοντας εξετάσεις με την είσοδό σας στο μαιευτήριο (τόσο αιματολογικές όσο και εξέταση από καρδιολόγο)
    Παρακολουθώντας κάθε λεπτό την εξέλιξη του τοκετού σας και την κατάσταση του μωρού σας με ένα εντελώς ανώδυνο μηχάνημα, τον καρδιοτοκογράφο.

Ο πόνος των συσπάσεων

Δεν πρέπει να σας προκαλεί φόβο ο πόνος των συσπάσεων, διότι:

    Από την μαία που θα είναι συνεχώς δίπλα σας θα χρησιμοποιήσετε συγκεκριμένες τεχνικές αναπνοής και συγκεκριμένες θέσεις που θα σας ανακουφίσουν από τους πόνους και θα σας γεμίσουν ενέργεια για να συνεχίσετε τον τοκετό.
    Υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής της επισκληριδίου αναλγησίας από πολύ έμπειρους αναισθησιολόγους του μαιευτηρίου, με την οποία θα ανακουφιστείτε άμεσα και αποτελεσματικά από τους πόνους.

Περινεοτομή
Η περινεοτομή, η τομή δηλαδή στην περιοχή του περινέου, γίνεται όταν κρίνεται αναγκαίο προκειμένου να διευρυνθεί το άνοιγμα του κόλπου και να διευκολυνθεί η έξοδος του εμβρύου, ώστε να μην προκληθούν εκτεταμένες ρήξεις στην περιοχή στην προσπάθειά του να βγεί.
Επίσης,ο λόγος που γίνεται η περινεοτομή είναι διότι δίνεται μεγάλη προσοχή στην σεξουαλική δραστηριότητα της γυναίκας καθώς και στην στατική της πυέλου προκειμένου να μην έχει προβλήματα με την ούρηση μετά τον τοκετό.

Βλαστοκύτταρα
Υπάρχει η δυνατότητα συλλογής βλαστοκυττάρων και τμήματος ομφάλιου λώρου τόσο για την τράπεζα του μαιευτηρίου όσο και για άλλη τράπεζα της επιλογής σας.

Εξετάσεις στην εγκυμοσύνη

Απαραίτητος ο εξατομικευμένος έλεγχος σε κάθε μητέρα

Πολλοί κατηγορούν τους γιατρούς για “ιατρικοποίηση” μιας φυσιολογικής λειτουργίας του σώματος της γυναίκας, όπως αυτή της τεκνοποίησης. Οι επιστήμονες απαντούν ότι οι προληπτικές εξετάσεις στην εγκυμοσύνη είναι ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία που μας πρόσφερε η εξέλιξη της ιατρικής και της τεχνολογίας που εξασφαλίζουν τη διατήρηση της υγείας τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Άλλωστε, αν είμαστε σε θέση σήμερα να πανηγυρίζουμε για τη δραματική μείωση των επιπλοκών της εγκυμοσύνης, στις προληπτικές εξετάσεις το οφείλουμε.

Οι προτεραιότητες του ιατρού
Οι προληπτικές – διαγνωστικές εξετάσεις έχουν ως στόχο τη μείωση των επιπλοκών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι συχνότερες είναι ο πρόωρος τοκετός, διαβήτης κύησης, ο κίνδυνος αποβολής, η παρουσία κάποιου γενετικού συνδρόμου στο έμβρυο, η τοξιναιμία – υπέρταση κύησης κ.ο.κ. Γι ‘αυτό το λόγο ο γυναικολόγος με την έναρξη της εγκυμοσύνης και κάθε μήνα υποβάλλει τη μητέρα σε υπερηχογράφημα και εξετάσεις αίματος. Ιδιαίτερη σημασία δίνει στο μήκος του τραχήλου το οποίο εξετάζει τακτικά για την αποφυγή πρόωρου τοκετού. Επανάσταση έχει φέρει η τρισδιάστατη υπερηχογραφία, εξέταση, στην οποία ο γιατρός μπορεί να αξιολογήσει τμήματα του εμβρύου, που δεν είναι εμφανή με το κλασικό υπερηχογράφημα. Επίσης, είναι σημαντικό ο καρδιολογικός έλεγχος να γίνει από εξειδικευμένο καρδιολόγο.

Η πιο εξελιγμένη εξέταση για την αποφυγή του κινδύνου προγεννητικής & περιγεννητικής θνησιμότητας ονομάζεται NST (Non Stress Test). Ο έλεγχος γίνεται δύο φορές την εβδομάδα κατά τον τελευταίο μήνα της κύησης και είναι ανώδυνος και ακίνδυνος. Στόχος της εξέτασης είναι να καταδείξει την καλή κατάσταση του εμβρύου ελέγχοντας την καρδιακή του λειτουργία.

Με εξέταση αίματος ο γιατρός ελέγχει για:

    Iογενείς – μεταδοτικές λοιμώξεις όπως ηπατίτιδα και HIV. (5-6 εβδομάδα της κύησης).
    Θρομβοφιλία για να προληφθούν τυχόν θρομβοεμβολικά επεισοδία και να ενισχυθεί η ανάπτυξη του εμβρύου σε περίπτωση που υπάρχει θρομβοφιλία με χορήγηση κατάλληλων φαρμάκων (5-6 εβδομάδα της κύησης).
    Την κατάσταση του ήπατος και των νεφρών (επαναλαμβάνεται ανά 2 μήνες).
    Την αποφυγή κληρονομικών νοσημάτων (πχ. κυστική ίνωση) (5-6 εβδομάδα της κύησης).
    Την καμπύλη σακχάρου για την εμφάνιση διαβήτη κύησης (22η εβδομάδα κύησης).

Με υπερηχογράφημα ελέγχει:
Την ανατομία του εμβρύου. Δηλαδή του εγκεφάλου, της σπονδυλικής στήλης, της καρδιάς, της κοιλιάς των άνω και κάτω άκρων, του στομάχου, και της ουροδόχου κύστης (στο 1ο τρίμηνο της κύησης)

Στις 16-18 εβδομάδες της κύησης γίνεται η μέτρηση του μήκους του τραχήλου της μήτρας ώστε να εκτιμήσει ο ειδικός τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού και την ανάπτυξη του εμβρύου.

Στις 22 εβδομάδες γίνεται ο έλεγχος Β’ επιπέδου ο οποίος εξετάζει αναλυτικά την ανατομία του εμβρύου. Σε αυτό το στάδιο γίνεται και ο αναλυτικός έλεγχος της καρδιακής λειτουργίας με Doppler.

Στις 26 και 32 εβδομάδες ελέγχεται η ποσότητα του αμνιακού υγρού και επανελέγχεται η καρδιακή λειτουργία του εμβρύου με Doppler.

Στις 32 εβδομάδες ανά περίπτωση ελέγχεται η εγκεφαλική λειτουργεία του εμβρύου με Doppler.

Λίγο πριν τον τοκετό γίνεται ένας τελευταίος έλεγχος.

Η αμνιοπαρακέντηση ή η λήψη τροφοβλάστης γίνεται σε γυναίκες στις οποίες κρίνεται απαραίτητο είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω υπερηχογραφικών ευρημάτων ή κληρονομικότητας.

NGS: Η πιο εξελιγμένη εξέταση για προεμφυτευτικό έλεγχο των εμβρύων

Για πλήρη έλεγχο της υγείας των εμβρύων

Ο προεμφυτευτικός έλεγχος διασφαλίζει την υγεία των εμβρύων που θα εμφυτευτούν στη μήτρα της γυναίκας προκειμένου να επιτευχθεί η εγκυμοσύνη.

Αρχικά οι εμβρυολόγοι γενετιστές ήλεγχαν 9 από τα 23 χρωμοσώματα, τα οποία είναι γνωστό ότι ευθύνονται για την εκδήλωση σοβαρών συνδρόμων. Σήμερα, μία τελευταία εξέταση που ονομάζεται a-CGH ελέγχει και τα 23 χρωμοσώματα του εμβρύου αποκλείοντας γενετικές ανωμαλίες που θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο την υγεία του εμβρύου αλλά και την πορεία της εγκυμοσύνης.

Οι νέες τεχνικές

Για επιτυχία στην εξωσωματική
Η πρώτη επιτυχής εξωσωματική γονιμοποίηση έγινε το 1973 και δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση The Lancet προκαλώντας τον θαυμασμό της παγκόσμιας κοινότητας. Ωστόσο, κράτησε μερικές μόνο ημέρες. Πέντε χρόνια αργότερα γεννήθηκε το πρώτο παιδί από εξωσωματική γονιμοποίηση, η Louise Brown, στις 25 Ιουλίου του 1978.

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν συντελεστεί επαναστάσεις στον τομέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Πλέον έχουμε καλύτερες μεθόδους διάγνωσης των προβλημάτων γονιμότητας τόσο στη γυναίκα όσο και στον άνδρα. Η χορήγηση ποιοτικότερων φαρμάκων έλυσε τα χέρια εμάς των επιστημόνων για την παραγωγή ώριμων ωαρίων και την προετοιμασία της μήτρας για την εμβρυομεταφορά. Ταυτόχρονα, οι συνθήκες διατήρησης του γενετικού υλικού στο εργαστήριο έχουν αναβαθμιστεί.
Σήμερα κάθε γυναίκα ή άνδρας με προβλήματα γονιμότητας έχει πολλαπλάσιες πιθανότητες να τεκνοποιήσει σε σχέση με το παρελθόν και η απάντηση στο ερώτημα όλων των ζευγαριών για το “τι θα εξασφαλίσει την επιτυχία” κρύβεται σε δύο πολύ σημαντικούς παράγοντες: την ενημέρωση και την εξειδίκευση του γιατρού αλλά και την εφαρμογή εκ μέρους του όλων των νέων τεχνικών που αφορούν στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

“Κλειδί” η εξατομίκευση
Η πλειονότητα των ζευγαριών που με επισκέπτεται στο ιατρείο θέλει να ακούσει τι ποσοστό επιτυχίας έχει για μια επιτυχή εγκυμοσύνη. Άραγε, κρύβεται στα νούμερα το μυστικό της επιτυχίας; Σίγουρα όχι. Η μελέτη των ειδικών χαρακτηριστικών της γυναίκας είναι η μόνη μέθοδος που εξασφαλίζει την επιτυχία χωρίς να ταλαιπωρηθεί το ζευγάρι. Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό πριν ξεκινήσει ο πρώτος κύκλος της εξωσωματικής να γίνουν πολύ εξειδικευμένες εξετάσεις με στόχο: την ανάλυση του ορμονικού προφίλ, τη μελέτη της κατάστασης της μήτρας αλλά και κοινές αιματολογικές εξετάσεις που πολύ συχνά υποτιμούνται από τους επιστήμονες. Για παράδειγμα, ελέγχοντας την πηκτικότητα του αίματος της γυναίκας διασφαλίζουμε αυξημένα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής. Όταν ο γιατρός έχει τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων, μπορεί να χαράξει τη στρατηγική που θα ακολουθήσει προκειμένου να επιτευχθεί η εγκυμοσύνη χωρίς ταυτόχρονα να ταλαιπωρηθεί η γυναίκα.

Ουκ εν τω πολλώ το ευ
Αυτή είναι η απάντηση που δίνω στις γυναίκες όταν εκείνες με ρωτάνε αν θα χρειαστεί να πάρουν μεγάλες δόσεις φαρμάκων. Πλέον τόσο η εμπειρία όσο και οι επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι αποφεύγοντας πρωτόκολλα με μεγάλες δόσεις ορμονικών φαρμάκων προκειμένου να παραχθούν πολλά ωάρια, ενδεχομένως να αυξάνεται η πιθανότητα επιτυχούς έκβασης της εξωσωματικής. Σήμερα, τείνει να γίνει πεποίθηση στους επιστήμονες ότι η ήπια διέγερση (mild stimulation) παράγει ωάρια καλύτερης ποιότητας ενώ ταυτόχρονα δεν επιβαρύνει τον οργανισμό της γυναίκας. Μάλιστα, πολλές φορές σε επιλεγμένα ζευγάρια συστήνω τη μέθοδο της εξωσωματικής χωρίς φάρμακα διότι υπό προϋποθέσεις μπορούμε να έχουμε εξίσου καλά αποτελέσματα χωρίς να ταλαιπωρηθεί με φάρμακα η γυναίκα.

Υγιή έμβρυα
Έχει περάσει η περίοδος όπου ο κόσμος θεωρούσε ότι τα παιδιά της εξωσωματικής υπολείπονται εκείνων που γεννήθηκαν με φυσιολογική σύλληψη. Μάλιστα σήμερα τα δημοσιεύματα στον τύπο -υπερβολικά κατά τη γνώμη μου- μιλούν για το ακριβώς αντίθετο φαινόμενο: ότι δηλαδή τα παιδιά της εξωσωματικής είναι πιο υγιή. Στην πολύ συχνή ερώτηση που μου θέτουν τα ζευγάρια για τα λεγόμενα “τέλεια μωρά” απαντώ εξηγώντας την επανάσταση στην προεμφυτευτική γενετική διάγνωση.
Πλέον, είμαστε σε θέση να εμφυτεύσουμε στη μήτρα της γυναίκας τα πιο υγιή από τα έμβρυα που έχουν γονιμοποιηθεί στο εργαστήριο, αφού τα έχουμε υποβάλλει σε εξειδικευμένους γενετικούς ελέγχους αποκλείοντας όσα έχουν σπάνιες χρωμοσωμικές ή άλλες γενετικές ανωμαλίες.
Η τεχνική A-CGH που εφαρμόζουμε είναι η αιχμή της προεμφυτευτικής διάγνωσης καθώς ελέγχει όχι μόνο τα 8-9 χρωμοσώματα που ελέγχονταν στο παρελθόν αλλά και τα 23. Όταν διασφαλίσουμε ότι το έμβρυο που εμφυτεύουμε στη μήτρα είναι υγιές, αυξάνουμε και την πιθανότητα επιτυχίας της εξωσωματικής.

Εξωσωματική χωρίς φάρμακα

Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Εφαρμόζεται από το 1978, ωστόσο τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος η εξωσωματική γονιμοποίηση χωρίς τη χορήγηση φαρμάκων που επηρεάζουν τη ωορηξία της γυναίκας.

Οι επιστήμονες ονομάζουν αυτή τη μέθοδο εξωσωματική σε φυσιολογικό κύκλο. Ο εξειδικευμένος ιατρός παρακολουθεί τη φυσιολογική ωορηξία της μέλλουσας μητέρας με υπερήχους και ορμονικό έλεγχο. Κάθε μήνα, φυσιολογικά, οι γυναίκες παράγουν ένα ωάριο, το οποίο όταν ωριμάσει εγκαταλείπει την ωοθήκη και περνάει στη σάλπιγγα. Σε αυτό το σημείο, ο ειδικός αναρροφά το ωάριο και το γονιμοποιεί στο εργαστήριο με το καλύτερο δυνατό σπερματοζωάριο, από το δείγμα του σπέρματος. Μετά από τρεις μέρες γίνεται η εμβρυομεταφορά, δηλαδή η εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα.

Η μέθοδος απευθύνεται σε γυναίκες που δεν επιθυμούν να πάρουν την ορμονική θεραπεία που βοηθάει στην παραγωγή περισσότερων του ενός ωαρίου ή και σε γυναίκες που έχουν κάνει πολλές προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης και δεν θέλουν να επιβάρύνουν άλλο τον οργανισμό τους με φάρμακα. Αν και όλες οι υπογόνιμες γυναίκες μπορούν να υποβληθούν σε αυτή τη μορφή εξωσωματικής γονιμοποίησης, καλό είναι να επιλέγουν σε συνεργασία με τον γιατρό τους τη μέθοδο που ταιριάζει στο δικό τους προφίλ. Άλλωστε με την εξωσωματική με φυσιολογικό κύκλο μειώνεται αρκετά το ποσοστό επιτυχίας καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ένα ωάριο για τη γονιμοποίηση.

Ήπια Διέγερση (Mild Stimulation)
Με τη μέθοδο αυτή χορηγούνται σε χαμηλές αλλά επαρκείς δόσεις γοναδοτροπίνες ώστε να παραχθεί μικρή ποσότητα ωαρίων. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η παραγωγή πέραν του ενός ωαρίου χωρίς να χρησιμοποιούνται υψηλές δόσεις που εν δυνάμει εγκυμονούν κινδύνους για τη γυναίκα.

Στάδια εξωσωματικής γονιμοποίησης

Από την ωοληψία έως και την εγκυμοσύνη

Είναι κοινή διαπίστωση παγκοσμίως ότι ο σύγχρονος άνθρωπος με την πάροδο των ετών γίνεται υπογόνιμος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στους άνδρες μειώνεται δραματικά, ενώ οι γυναίκες επιλέγουν να τεκνοποιήσουν σε μεγαλύτερη ηλικία, όταν η παραγωγή των ωαρίων τους έχει περιοριστεί.

Για την πλειονότητα των ζευγαριών η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα της υπογομιμότητας. Σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές απόψεις, όταν ένα ζευγάρι δεν μπορεί να τεκνοποιήσει συνειδητά επί 12 έως 18 μήνες, καλό θα είναι να επισκεφθεί έναν ειδικό σε θέματα γονιμότητας.

Τα στάδια της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι τα εξής:

1ο: Φάρμακα
Ο γιατρός χορηγεί στη γυναίκα φάρμακα που έχουν ως στόχο την ελεγχόμενη παραγωγή ωαρίων. Οι ωοθήκες διεγείρονται με τη χορήγηση συγκεκριμένων ορμονών που βοηθούν στην παραγωγή πολλαπλών ωοθυλακίων, άρα και ωαρίων.

Μετά την εμβρυομεταφορά η γυναίκα λαμβάνει οιστρογόνα, προγεστερόνη, ασπιρίνη και κορτιζόνη. Αυτές οι ουσίες ενισχύουν την εμφύτευση των εμβρύων στη μήτρα και την πιθανή εγκυμοσύνη.

2ο :Λήψη ωαρίων και σπέρματος
Σε άσηπτες συνθήκες (χειρουργικές συνθήκες), ο εξειδικευμένος γιατρός λαμβάνει τα ωάρια από τις ωοθήκες της γυναίκας. Η λήψη γίνεται με τη χρήση υπερήχου και μιας λεπτής βελόνας η οποία παρακεντά τα ωοθυλάκια. Η διαδικασία είναι ανώδυνη διότι πραγματοποιείται με μέθη.

Την ίδια στιγμή γίνεται η συλλογή σπέρματος, είτε με εκσπερμάτιση του άνδρα και επιλογή ενός ικανοποιητικού αριθμού σπερματοζωαρίων με καλή κινητικότητα και μορφολογία, είτε με μία τεχνική που λέγεται TESE. Η TESE αφορά σε άνδρες με αζωοσπερμία εκείνους δηλαδή που δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια. Η λήψη γίνεται στο χειρουργείο με τοπική αναισθησία και παρακέντηση από τους όρχεις.

3ο: Γονιμοποίηση
Στην κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση οι εξειδικευμένοι εμβρυολόγοι τοποθετούν τοποθετούν τα ωάρια με τα σπερματοζωάρια σε ειδικές θήκες που περιέχουν καλλιεργητικό υγρό. Η γονιμοποίηση επιτυγχάνεται όταν το σπερματοζωάριο διεισδύσει στο ωάριο. Μετά από 18 ώρες το ζευγάρι γνωρίζει πόσα ωάρια έχουν γονιμοποιηθεί.
Κάποιες φορές αυτή η διαδικασία γίνεται με την τεχνική της μικρογονιμοποίησης (ICSI). Οι ειδικοί επιλέγουν τα πλέον κατάλληλα ωάρια και με μια πολύ λεπτή βελόνα εγχύουν το σπερματοζωάριο. Έπειτα τοποθετούν τα γονιμοποιημένα ωάρια στον επωαστικό κλίβανο.

4ο: Εμβρυομεταφορά
Δύο έως και έξι μέρες μετά τη γονιμοποίηση, τα έμβρυα που έχουν αναπτυχθεί στον επωαστικό κλίβανο τοποθετούνται στη μήτρα. Η διαδικασία είναι ανώδυνη και πρέπει να γίνεται υπό άσηπτες συνθήκες σε εξειδικευμένα πιστοποιημένα κέντρα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Λίγες ώρες μετά η γυναίκα επιστρέφει σπίτι της. Καλό θα είναι τις επόμενες δύο μέρες να αποφεύγει την έντονη σωματική δραστηριότητα.

Τί γίνεται με τα υπόλοιπα έμβρυα;
Τα έμβρυα που δεν έχουν μεταφερθεί στη μήτρα και τα οποία είναι καλής ποιότητας μπορούν να καταψυχθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν σε επόμενη κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Προεμφυτευτικός Έλεγχος

Για ελεγμένα γενετικά έμβρυα

Ο προεμφυτευτικός έλεγχος πριν μεταφερθεί το έμβρυο στη μήτρα της γυναίκας “έλυσε τα χέρια” των επιστημόνων δίνοντας απάντηση στο εξής ηθικό και επιστημονικό ζήτημα: Αν κατά τη διάρκεια της φυσικής γονιμοποίησης τα έμβρυα με γενετικές ανωμαλίες απορρίπτονται αυτόματα από τη φύση, τί γίνεται με αυτά τα έμβρυα κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση;

Ο προεμφυτευτικός γενετικός έλεγχος εξετάζει ποια έμβρυα έχουν γενετικές ανωμαλίες και επιτρέπει στους ειδικούς να εμφυτεύσουν στη μήτρα της γυναίκας μόνο τα υγιή.

Η εξέταση γίνεται την τρίτη ημέρα ανάπτυξης των γονιμοποιημένων ωαρίων. Ο εμβρυολόγος αφαιρεί ένα κύτταρο από κάθε έμβρυο και τα παραδίδει στον εξειδικευμένο γενετιστή. Εκείνος ελέγχει τον αριθμό των χρωμοσωμάτων ή και την μοριακή ανάλυση του DNA. Με αυτή την εξέταση μπορούν να διαγνωστούν κληρονομικά μεταδιδόμενες ασθένειες όπως για παράδειγμα η αιμορροφιλία, η κυστική ίνωση ή η μεσογειακή αναιμία. Επίσης διαγιγνώσκονται σύνδρομα που σχετίζονται με τον αριθμό των χρωμοσωμάτων, όπως το σύνδρομο Down.

Αν μία γυναίκα έμενε έγκυος φυσικά και το έμβρυο στη μήτρα της είχε κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία, τότε θα υπήρχαν 50% πιθανότητες να αποβάλλει. Τώρα, με την εξωσωματική γονιμοποίηση και τον προεμφυτευτικό έλεγχο οι επιστήμονες μπορούν να ορίσουν όχι μόνο ποια έμβρυα θα εμφυτεύσουν στη μήτρα αλλά και το γενετικό τους προφίλ, διασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο της υγεία των εμβρύων αλλά και την επιτυχία της εγκυμοσύνης. Με αυτή την εξέταση οι ερευνητές είδαν ότι μειώνεται η συχνότητα απόβολών στο πρώτο τρίμηνο της κύησης κατά 15% ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται οι πιθανότητες για ένα υπογόνιμο ζευγάρι να τεκνοποιήσει.

Πότε είναι απαραίτητος
Ο προεμφυτευτικός έλεγχος συστήνεται σε μητέρες άνω των 40 ετών, οσες έχουν ιστορικό πολλαπλών αποτυχημένων προσπαθειών εξωσωματικής γονιμοποίησης καθώς και για γυναίκες με πολλαπλές αποβολές στο πρώτο τρίμηνο της κύησης. Τελευταία συστήνεται ο PGS και σε ζευγάρια με σοβαρή ανδρική υπογονιμότητα. Επίσης, επιλέγεται από τους ειδικούς όταν υπάρχει κληρονομικότητα στην εμφάνιση χρωμοσωμικών ανωμαλιών ή όταν υπάρχει ήδη ένα παιδί με γενετικό σύνδρομο.

Σπερματέγχυση

Η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή με σπερματέγχυση στη μήτρα αποτελεί μία εναλλακτική και ελάχιστα επεμβατική διαδικασία με πολύ καλά αποτελέσματα.

Ο γιατρός παρακολουθεί τον κύκλο ωορηξίας της γυναίκας με τη βοήθεια υπερήχων. Την ημέρα που απελευθερώνεται το ωάριο (ωορηξία) από τις ωοθήκες ο σύντροφος δίνει δείγμα σπέρματος, το οποίο αφού επεξεργαστεί ελαφρώς χρησιμοποιείται για τη διαδικασία της σπερματέγχυσης. Η διαδικασία επεξεργασίας του σπέρματος αφορά στην επιλογή των πιο υγιών σπερματοζωαρίων.

Η σπερματέγχυση γίνεται με τη χρήση ενός λεπτού καθετήρα. Το σπέρμα τοποθετείται στην κοιλότητα της μήτρας και έπειτα η ακολουθία της γονιμοποίησης εξελίσεται φυσιολογικά.

Απαραίτητη προϋπόθεση για ένα ζευγάρι προκειμένου να υποβληθεί σε αυτή τη διαδικασία είναι από τη μία να μην υπάρχουν ανατομικά προβλήματα στο γεννητικό σύστημα της γυναίκας (λειτουργικές σάλπιγγες) και από την άλλη το σπέρμα του άνδρα να περιέχει καλής ποιότητας σπερματοζωάρια (ως προς την κινητικότητα, τη μορφολογία και τον αριθμό).

Γυναικεία Υπογονιμότητα

Γυναίκα

Τι επηρεάζει τη γονιμότητά της

Ηλικία: Όσο αυξάνεται η ηλικία της γυναίκας, τόσο μειώνεται η γονιμότητά της επειδή οι ωοθήκες αρχίζουν να υπολειτουργούν.

Πολυκυστικές Ωοθήκες: Γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες συνήθως δεν έχουν φυσιολογική ωορρηξία.

Ενδομητρίωση: 
Είναι από τις συχνότερες αιτίες υπογονιμότητας των γυναικών.

Ινομυώματα: Εμφανίζονται στη μήτρα και είναι καλοήθεις όγκοι που επηρεάζουν τη γονιμότητα ανάλογα με τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση τους.

Ανατομικές βλάβες: Αυτές μπορεί να είναι είτε εκ γενετής δυσπλασίες είτε να οφείλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις και λοιμώξεις. Μία από τις πιο συχνές ανατομικές βλάβες είναι η μειωμένη διαβατότητα των σαλπίγγων που μπορεί να οφείλεται σε προηγούμενες επεμβάσεις, σε πιθανή ενδομητρίωση ή σε παλιές λοιμώξεις.

Ορμόνες: Οι γυναίκες με ορμονικές διαταραχές έχουν πιο συχνά προβλήματα στην ωορηξία και στην έμμηνο ρύση.

Βάρος: Δεν είναι μόνο η παχυσαρκία που ευθύνεται για την υπογονιμότητα των γυναικών αλλά και το πολύ χαμηλό σωματικό βάρος. Σε κάθε περίπτωση το σωματικό λίπος αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην παραγωγή των ορμονών του οργανισμού.

Κάπνισμα: η νικοτίνη έχει αποδειχθεί ότι σχετίζεται με προβλήματα γονιμότητας.

Στρες: επηρεάζει το ορμονικό προφίλ των γυναικών και σχετίζεται με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών αλλά και προβλημάτων γονιμότητας.

Ο Χάρτης της εγκυμοσύνης

Τι συμβαίνει στο έμβρυο μέρα με τη μέρα
1η – 4η εβδομάδα
Το έμβρυο μοιάζει με μία μικρή σφαίρα κυττάρων που ενσωματώνεται στο ενδομήτριο. Οι επιστήμονες αποκαλούν αυτόν τον όγκο κυττάρων “βλαστοκύστη”. Υπερηχογραφικά μόλις που φαίνεται στη μήτρα μια μικρή κουκίδα. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η μητέρα δεν έχει κανένα σύμπτωμα που να υποδηλώνει ότι εγκυμονεί.

5η – 6η εβδομάδα
Τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται γρήγορα και αρχίζουν να δημιουργούν τα όργανα του εμβρύου. Έχει ξεκινήσει η καρδιακή λειτουργία. Έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται το νευρικό και το κυκλοφορικό σύστημα. Έχει σχηματιστεί το κεφάλι του εμβρύου. Στο υπερηχογράφημα μπορεί να φανούν κάποιες προεξοχές, οι οποίες στις επόμενες εβδομάδες θα εξελιχθούν στα άκρα του εμβρύου.

7η εβδομάδα – 10η εβδομάδα
Έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται τα αυτιά, η μύτη, το στόμα, η γλώσσα, τα δόντια και σιγά σιγά το φύλο που συνήθως δεν είναι ακόμα ορατό. Τα άκρα συνεχίζουν να αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς και σιγά σιγά θα αρχίσουν να διαχωρίζονται τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Η καρδιά έχει σχηματιστεί και οι χτύποι της είναι 150 το λεπτό – διπλάσιοι δηλαδή από των ενηλίκων. Το έμβρυο έχει πλέον την δική του ομάδα αίματος. Σε αυτήν την ηλικία κύησης είναι πολύ εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο εγκέφαλος αποτελεί το μισό βάρος από το συνολικό βάρος σώματος του εμβρύου και για αυτό το λόγο το κεφάλι του είναι πολύ μεγαλύτερο από το υπόλοιπο σώμα του. Στην 10η εβδομάδα κύησης σχεδόν όλα τα όργανα, οι μύες και το νευρικό σύστημα του εμβρύου έχουν ξεκινήσει τις λειτουργίες τους αυτόνομα. Το έμβρυο φαίνεται να ανοιγοκλείνει το στόμα του και να χασμουριέται. Αρχίζουν να δημιουργούνται τα νύχια στα δάχτυλα και να σχηματίζονται οι θύλακες των τριχών. Από εδώ και έπειτα είναι εμφανή τα δακτυλικά αποτυπώματα. Υπερηχογραφικά φαίνεται πιο ενεργητικό, οι κινήσεις του είναι πιο γρήγορες και επαναλαμβανόμενες. Κινεί περισσότερο τον αυχένα και το κεφάλι, ακουμπάει πιο συχνά με το χέρι του το στόμα και περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του με τη βοήθεια της χαμηλής βαρύτητας μέσα στη μήτρα.

11η – 13η εβδομάδα
Το έμβρυο παίρνει ανθρώπινη μορφή. Έχει μέγεθος περίπου 8 εκατοστά. Το βάρος του αυξάνεται περίπου κατά 60%. Ο ομφάλιος λώρος έχει διαμορφωθεί. Η μήτρα αρχίζει να εξέχει από τη λεκάνη. Διαφαίνεται ο εγκέφαλος, ο οποίος έχει αναπτυχθεί πλήρως, οι οφθαλμικοί κόγχοι και τα αυτιά του. Σε αυτό το διάστημα αρχίζει η πλήρης οργανογένεση. Ξεκινάει η λειτουργία των νεφρών του, αποβάλλοντας ούρα και δημιουργώντας το αμνιακό υγρό. Αρχίζει να ανοιγοκλείνει τα μάτια του. Όλο το σώμα του εκτός από τη γλώσσα είναι ευαίσθητα στις αισθήσεις. Το βλέπουμε να ανοιγοκλείνει τα χέρια του, να σφίγγει τον ομφάλιο λώρο με τα δάχτυλά του και να κλωτσάει τα πόδια του. Είναι εμφανή τα εξωτερικά γεννητικά όργανα.

14η – 18η εβδομάδα
Είναι πλέον φανερές οι θηλαστικές κινήσεις που κάνει.
Αρχίζει να κινεί τα άκρα του ρυθμικά και διαμορφώνεται και η ακοή του. Σε αυτές τις εβδομάδες είναι σημαντικό η μητέρα να ακούει μελωδικού ήχους για κάποιες ώρες της ημέρας, όπως κλασσική μουσική ή ήχους της φύσης (θρόισμα των φύλων, κελάηδισμα πουλιών), γιατί βοηθούν πολύ στην ψυχοπνευματική του εξέλιξη. Είναι εμφανή και πλήρως σχηματισμένα τα νύχια στα άκρα του εμβρύου. Το δέρμα του είναι ακόμα πολύ λεπτό. Αρχίζει να σχηματίζεται υποδόριο λίπος, το οποίο αργότερα θα το προστατεύει από τις χαμηλές θερμοκρασίες και το σμήγμα – ένα λευκό στρώμα σαν λίπος, το οποίο προστατεύει το δέρμα του εμβρύου για όσο καιρό θα βρίσκεται μέσα στο αμνιακό υγρό. Ακούει τους χτύπους της καρδιάς σας, τη ροή του αίματος και τους εντερικούς ήχους σας.

19η – 22η εβδομάδα
Το έμβρυο έχει αναπτυχθεί. Το βάρος του είναι περίπου 200 γραμμάρια. Οι κινήσεις του γίνονται αντιληπτές πια. Τώρα πια έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η διαμόρφωση των βασικών του οργάνων. Οι κινήσεις του γίνονται αντιληπτές πλέον και έτσι είστε σε θέση να γνωρίζετε πότε κοιμάται και πότε όχι. Σε αυτό το διάστημα δημιουργείται η οδοντοφϋία του. Για αυτό είναι βασικό η μητέρα να έχει ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά προκειμένου να χαρίσει στο μωρό της ένα υγιές χαμόγελο. Τα γεννητικά όργανα είναι πλέον ορατά και αρχίζουν να διαμορφώνονται οι ωοθήκες, η μήτρα και ο κόλπος για τα κορίτσια και τα αντίστοιχα γεννητικά όργανα για τα αγόρια. Αρχίζει να αναπτύσσεται χνούδι στο υπόλοιπο σώμα του. Το μωρό σας αναγνωρίζει την φωνή σας και είναι δυνατόν να τρομάξει σε έναν δυνατό θόρυβο. Σιγά σιγά αναπτύσσεται και η γεύση του.

23η – 29η εβδομάδα
Διαμορφώνεται το σκελετικό του σύστημα. Τα όργανα αναπτύσσονται πλήρως. Το δέρμα του γίνεται αδιαφανές. Μέχρι την 27 εβδομάδα το έμβρυο εξελίσσεται από μία μπάλα κυττάρων σε έναν πολύπλοκο ζώντα οργανισμό με βάρος σχεδόν 1 κιλό. Κάθε εβδομάδα κερδίζει σχεδόν 100 γραμμάρια και αυτή η αύξηση του βάρους οφείλεται στην ανάπτυξη των μυών, του σκελετικού συστήματος και των οργάνων . Έχει μαλλιά και νύχια. Αναγνωρίζει τα αγγίγματα στην κοιλιά τόσο τα δικά σας όσο και του συζύγου σας. Πλέον όλες οι γευστικές σας προτιμήσεις έχουν άμεση επίδραση στο έμβρυο, κάνοντάς το να κινείται πιο έντονα και ρυθμικά όταν καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε ορισμένα συστατικά. Μπορούμε να παρατηρήσουμε αναπνευστικές κινήσεις καθώς αναπτύσσεται και ωριμάζει το αναπνευστικό σύστημα. Τα μάτια του ανοιγοκλείνουν εύκολα και μπορεί να αναγνωρίσει το έντονο φως από το σκοτάδι. Κάνοντας 3D υπερηχογράφημα μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά που θα έχει ως νεογέννητο.

30η εβδομάδα – 34η εβδομάδα
Το βάρος του φτάνει τα 2 κιλά. Το έμβρυο φαίνεται στο υπερηχογράφημα να βάζει το δάκτυλο στο στόμα του και να κάνει θηλαστικές κινήσεις. Αρχίζει να απομακρύνεται το σμήγμα που είχε καλύψει το σώμα του, αφού πλέον το δέρμα του έχει γίνει πιο ανθεκτικό. Κινείται συνεχώς και προσπαθεί να βρει την κατάλληλη θέση ώστε να μην χρειάζεται πολύ χώρο. Αυξάνεται και άλλο το λίπος στους ιστούς του με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματός του μόνο του. Όσο περνούν οι εβδομάδες ωριμάζει ακόμη περισσότερο το αναπνευστικό του σύστημα ώστε να καταφέρει να αναπνεύσει μόνο του μόλις γεννηθεί.

35η – 37η εβδομάδα
Το αναπνευστικό του σύστημα κοντεύει να τελειοποιηθεί. Οι μαστοί της μητέρας αρχίζουν να παράγουν πρωτόγαλα. Συνήθως, το μωρό παίρνει την τελική θέση για τον τοκετό. Μπορεί να αισθάνεστε συχνά την κοιλιά σας να κινείται ρυθμικά λόγω του λόξυγκα που παρατηρείται στα έμβρυα. Το διάστημα αυτό μπορεί να νιώθετε λίγο μειωμένες τις κινήσεις του μωρού σας λόγω της σημαντικής μείωσης χώρου που έχει πλέον για να κινηθεί. Βλέπετε συχνά να προβάλουν μέσα από την κοιλιά σας τα χέρια του ή τα πόδια του. Επίσης, μπορεί συχνά να νιώθετε δυσφορία μετά από το φαγητό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το μωρό σας έχει πλέον αναπτυχθεί αρκετά με αποτέλεσμα να πιέζει το στομάχι και το διάφραγμά σας.

38η – 41η εβδομάδα
Τις τελευταίες εβδομάδες το έμβρυο παίρνει βάρος και τελειοποιείται αναπνευστικά. Το γεννητικό σύστημα της μητέρας προετοιμάζεται για τον τοκετό και ίσως να αισθάνεστε ενοχλήσεις και πίεση χαμηλά στη μέση και στον κόλπο. Στην τελική ευθεία μπαίνει και η δραστηριότητα της μήτρας σας με τις προπαρασκευαστικές συσπάσεις που ίσως έχουν ξεκινήσει από τις προηγούμενες κιόλας εβδομάδες- συσπάσεις που προετοιμάζουν σιγά σιγά τη μήτρα για τον τοκετό.

Κύστεις Ωοθηκών

Ποιες πρέπει να αφαιρούνται

Ένα από τα πλέον συχνά προβλήματα υγείας στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας είναι οι κύστεις στις ωοθήκες. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι κύστεις αυτές δεν έχουν συμπτώματα και διαγιγνώσκονται τυχαία μετά από υπερηχογραφικό έλεγχο. Η αιτία εμφάνισής τους συνήθως είναι οι ορμονικές διαταραχές.
Η σημαντικότερη εξέταση για τη διάγνωση των κύστεων στις ωοθήκες είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα των έσω γεννητικών οργάνων, η οποία πλέον θεωρείται εξέταση ρουτίνας και είναι ανώδυνη και ασφαλής.

Τα είδη των κύστεων
Τα πιο συχνά είδη κύστεων είναι οι λειτουργικές κύστεις, η ενδομητριωσική κύστη και το κυσταδένωμα ή άλλες σπανιότερες.

Οι λειτουργικές κύστεις είναι πολύ συχνές και στην πλειονότητα των περιπτώσεων εξαφανίζονται σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εκδηλώνονται είτε όταν δεν σπάσει το ωοθυλάκιο, που περιέχει το ωάριο (ωοθυλακική κύστη), είτε χωρίς να σπάσει το ωοθηλάκιο μαζεύεται αίμα δημιουργώντας το λεγόμενο ωχραιμάτωμα.
Η ενδομητριωσική κύστη μπορεί να είναι από μερικά χιλιοστά έως και αρκετά εκατοστά. Η αντιμετώπισή της είναι χειρουργική είτε λαπαροσκοπικά, είτε με ανοικτό χειρουργείο.
Το κυσταδένωμα είναι καλοήθης όγκος του επιθηλίου της ωοθήκης. Συνήθως είναι μεγάλο σε μέγεθος και πρέπει να αφαιρείται. Από το μέγεθός του θα εξαρτηθεί αν θα αφαιρεθεί λαπαροσκοπικά ή με ανοικτό χειρουργείο.

Οι πολυκυστικές ωοθήκες
Υπολογίζεται ότι το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών αφορούν 1 στις 6 Ελληνίδες οι οποίες συνήθως εκδηλώνουν: 

  • Αμηνόρροια ή ολιγομηνόρροια
  • Τριχοφυΐα που συνοδεύεται από αύξηση του σωματικού βάρους
  • Συγκεκριμένα υπερηχογραφικά ευρήματα στις ωοθήκες
  • Ορμονική διαταραχή (διαγιγνώσκεται στις εργαστηριακές εξετάσεις)

Όταν μία γυναίκα έχει τουλάχιστον τρία από τα παραπάνω ευρήματα, τότε ο γιατρός θέτει τη διάγνωση των πολυκυστικών ωοθηκών.

Η θεραπεία του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών περιλαμβάνει τη λήψη αντισυλληπτικών χαπιών και άλλων σκευασμάτων. Αν αποτύχει η συντηρητική θεραπεία τότε ο ειδικός γιατρός ίσως επιλέξει τη χειρουργική αντιμετώπιση λαπαροκοπικά.

Εξωσωματική γονιμοποίηση

Εξωσωματική γονιμοποίηση με επιτυχία
Από τι εξαρτάται

Η πρώτη ερώτηση που δέχεται ο γιατρός στο αρχικό διερευνητικό ραντεβού με κάθε ζευγάρι αφορά στο ποσοστό επιτυχίας για μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη. Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση ενέχει πολλούς κινδύνους, καθώς τα όρια της επιστήμης πολλές φορές ξεπερνώνται από την ίδια τη ζωή. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο μία γυναίκα την οποία οι γιατροί διαβεβαιώνουν ότι δεν μπορεί να τεκνοποιήσει, εν τέλει να φέρνει στον κόσμο το παιδί της.

Η επιστήμη έχει ορίσει ειδικά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τις πιθανότητες για μια επιτυχή εγκυμοσύνη μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση. Αυτά είναι:
Η ηλικία: Όσο αυξάνεται η ηλικία της γυναίκας, τόσο μειώνεται και η πιθανότητα μιας επιτυχούς εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη τόσο των φαρμάκων όσο και των διαγνωστικών εργαλείων, έχουν συμβάλει στην αύξηση του ορίου ηλικίας τεκνοποίησης των γυναικών.
Το ορμονικό προφίλ: Ορισμένες ορμόνες είναι ενδεικτικές για τον αριθμό και την ποιότητα των ωαρίων που μπορεί να παράγει η γυναίκα.
Το μέγεθος και η ποιότητα των ωοθηκών.
Η παρουσία ανατομικών ανωμαλιών στη μήτρα ή και τις σάλπιγγες
Η ποιότητα και η ποσότητα του σπέρματος του άνδρα.
Η ψυχολογία: Έχουν γραφτεί τόμοι για το ρόλο της ψυχολογίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση καθώς φαίνεται ότι πολλές φορές αποτελεί τον άγνωστο Χ στην εξίσωση που ορίζει την επιτυχή ή μη εγκυμοσύνη. Οι ειδικοί συστήνουν στο ζευγάρι όχι να πάψει να αγχώνεται, το οποίο θα ήταν ουτοπικό, αλλά να απομακρύνουν από τη ζωή τους συνήθειες ή και ανθρώπους που τους αγχώνουν για να τεκνοποιήσουν.

Επηρεάζουν τη γονιμότητα του άνδρα

Είναι κοινή διαπίστωση ότι η γονιμότητα του άνδρα έχει επηρεαστεί αρνητικά από τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Μάλιστα ορισμένοι επιστήμονες έχουν δηλώσει ότι παγκοσμίως τα σπερματοζωάρια μειώνονται μέρα με τη μέρα. 

Τα στοιχεία που φαίνεται ότι επηρεάζουν τη γονιμότητα του άνδρα είναι:

  • Ηλικία: Όσο πιο νέος ο άνδρας, τόσο πιο καλής ποιότητας είναι το σπέρμα του.
  • Κάπνισμα: Ο καπνός του τσιγάρου επηρεάζει τόσο τη σπερματογένεση, όσο και την ωρίμανση των σπερματοζωαρίων.
  • Ακτινοβολία: αποφύγετε να βάζετε το κινητό σας στην μπροστινή τσέπη του παντελονιού. Η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία ως μέθοδοι θεραπείας του καρκίνου επηρεάζουν σημαντικά τη γονιμότητα του άνδρα.
  • Στενά ρούχα και εσώρουχα: Οδηγούν σε αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή των όρχεων προκαλώντας μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Γι’ αυτό το λόγο αποφύγετε να φοράτε στενά ρούχα και εσώρουχα, να τοποθετείτε τον φορητό υπολογιστή στα πόδια σας, να κάνετε πολύ ζεστά μπάνια, σάουνα και τζακούζι.
  • Φάρμακα: Πείτε όχι στα στεροειδή που συνήθως σας συστήνει ο γυμναστής σας κάτω από το τραπέζι. Επίσης, ορισμένα αντιβιοτικά έχουν ενοχοποιηθεί για προβλήματα γονιμότητας.
  • Ρύπανση: Η ατμοσφαιρική ρύπανση ευθύνεται για βλάβες στο dna των σπερματοζωαρίων.
  • Παχυσαρκία: Όσο πιο πολλά τα παραπανήσια κιλά, τόσο λιγότερα τα σπερματοζωάρια. Το λίπος σχετίζεται άμεσα με την παραγωγή ορμονών οπότε η παχυσαρκία αλλά και το χαμηλό σωματικό βάρος σχετίζονται με προβλήματα γονιμότητας στους άνδρες.
  • Χημικά: Οι χημικές ενώσεις που εισέρχονται στον οργανισμό μας επηρεάζουν τη σπερματογένεση. Οι ειδικοί συστήνουν να μην πίνετε ζεστό καφέ σε πλαστικά ποτήρια.
  • Συχνότητα εκσπερμάτισης: Use it or loose it λένε οι επιστήμονες στα συνέδρια ανά τον κόσμο σημειώνοντας ότι όσο πιο συχνά εκσπερματίζει ένας άνδρας τόσο πιο ενεργοποιημένος είναι ο μηχανισμός παραγωγής σπερματοζωαρίων.
  • Άγχος: Το στρες φαίνεται να επηρεάζει τόσο άμεσα όσο και έμεσα τη γονιμότητα του άνδρα. Άμεσα επηρεάζει τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων. Έμμεσα επηρεάζει τη γονιμότητα διότι επηρεάζει τη συχνότητα συνεύρεσης του ζευγαριού αλλά και τη στύση του άνδρα.

Ορμόνες

Φάρμακα στην εξωσωματική
Όσα πρέπει να γνωρίζετε
Μία αναζήτηση στο google με τις λέξεις κλειδιά: ορμόνες, εξωσωματική, κίνδυνοι προκαλούν αναμφισβήτητα ερωτηματικά για την ασφάλεια ή μη της χρήσης ορμονών στη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Πρόκειται άλλωστε για ένα θέμα που έχει διχάσει τόσο την κοινή γνώμη όσο και την επιστημονική κοινότητα. Ωστόσο η ιατρική είναι μία επιστήμη που στηρίζεται σε σαφή στοιχεία και αποδείξεις και όχι στον φόβο ή την προκατάληψη.

Έχοντας αυτό στον νου μας βλέπουμε ότι οι μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες που αφορούν στους πιθανούς κινδύνους από τη χρήση ορμονών στην εξωσωματική γονιμοποίηση δείχνουν ότι οι γυναίκες που έχουν λάβει ορμόνες για διέγερση των ωοθηκών …. δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου των ωοθηκών και του μαστού από τον γενικό πληθησμό.

Τα φάρμακα
Οι ουσίες που χορηγούνται στις γυναίκες στοχεύουν στη διέγερση των ωοθηκών προκειμένου να δημιουργήσουν παραπάνω από ένα ωάρια άριστης ποιότητας και να υποστηρίξουν την εμφύτευση του εμβρύου στην κοιλότητα της μήτρας.
Ωστόσο, τα φάρμακα δεν είναι πάντα απαραίτητα. Η επιλογή της εξωσωματικής σε φυσικό κύκλο (δηλαδή η εξωσωματική χωρίς φάρμακα) μπορεί να διασφαλίσει την επιτυχία τεκνοποίησης χωρίς να ταλαιπωρηθεί η γυναίκα. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος δεν είναι κατάλληλη για όλα τα ζευγάρια. Εναλλακτικά μπορεί να επιλεγεί ήπια διέγερση των ωοθηκών, με την οποία θα παραχθούν εξίσου καλής ποιότητας ωάρια.

Κίνδυνοι για ορισμένες γυναίκες
Γυναίκες που είναι πάνω από 40 και έχουν ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό εμφάνισης καρκίνου ή έχουν υποβληθεί σε περισσότερους από 3 κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης καλό θα ήταν να υποβληθούν σε τεχνητή γονιμοποίηση χωρίς φάρμακα. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται η υγεία της μητέρας και εκμηδενίζονται οι κίνδυνοι ανάπτυξης κακοήθειας λόγω της χορήγησης ορμονών. Σε κάθε περίπτωση όμως, η μέθοδος εξωσωματικής γονιμοποίησης θα πρέπει να επιλεγεί σε συνεργασία με τον εξειδικευμένο ιατρό, ο οποίος λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δεδομένα θα επιλέξει την ιδανική μέθοδο για το ζευγάρι.